SUMASABLAY Manila

Hindi pala ibibigay sa’kin yung sa umpisa pa lang e tinrabaho ko na. 

‘Yon na nga lang ang natitirang motibasyon ko sa trabahong ‘yon, sa huli e hindi pala sa’kin mapupunta. O ngayon, maliban sa pera e wala na akong rason para manatili pa do’n. 

Gusto kong umangat.  

‘Di ko alam kung kupal lang ako na lahat na lang e napapansin ko pero puta nakakairita minsan na nakakabulahaw na ang ring ng telepono at busy ang mga kadalasang sumasagot e hindi man lang magawang sagutin ng iba.

Isama na ‘tong ilaw sa opisina na puta kahit ang dilim na e hindi magawang buksan.

Kupal lang ba ako o ano?   

Oo nga naman, bakit nga ba ngayon ko lang naisip na maghanap pa ng isang trabaho. Trabaho na pwede kahit nasa bahay lang ako.

Kaysa nga naman mapuyat ako kakanood ng pelikula, porn, shit, mapuyat kaka-stalk sa mga crush kong artista e magtatrabaho na lang ako sa gabi. 

Kailangan kong kumita ng pera. Makaisip ng pagkakakitaan sa kahit anong paraan. Sabi kasi sa horoscope ko e yayaman daw ako ngayong 2012. Ang nakakapagtaka lang e patapos na ang Abril, mahirap pa rin ako. 

Kaso hindi ko naman alam kung ano. 

Pinatawag ako ng boss kong Pinoy kanina. Alam kong bibirahan na naman niya ako ng kung anu-anong shit kaya naisip kong i-record ang usapan namin na syempre hindi niya alam. 

Binabara ko siya sa utak ko habang nagsasabi siya ng mga bagay tungkol sa pagiging patas. ‘Di kaya siya nasusuka sa sarili niya? Usaping patas, talong-talo na siya. 

Mana rin sakanya yung isa niyang staff. Mga nagmamatapang na wala sa lugar. Nagmamatapang na ‘kala mo e may pinaglalaban talagang prinsipyo. 

Pinagmukha kong kawawa ang sarili ko habang magkausap kami. Hinayaan ko siyang dumada ng dumada. Tumagal din ng isang oras ang pagtitiis namin sa mukha ng isa’t isa. 

Pagsakay sa dyip, suot agad ng headset. Salamat sa teleponong ‘to, ‘di pa ako binigo kahit kailan. May alas na ako. 

Buwahahaha. 

Nagduda ako sa sarili ko kahapon.

Ilang na ilang ako buong araw kasi parang ang baho ko. ‘Yung amoy ng pinawisan ng matindi na natuyo sa aircon tapos nainitan tapos natuyo ulit? Pero parang kahit kailan naman e hindi pa ako binigo ng sabon at cologne ko. Wala pa rin akong nababalitaang nachismis ako nang dahil sa mabahong amoy. O hindi lang sinasabi ng mga kaibigan ko? Oy tangina niyo, mabaho ba ako?

Pero ayun nga, matiwasay naman ang buong umaga ko hanggang bago dumating ‘tong kupal na Engr. na ‘to. Biglang parang nagiba ang amoy sa opisina. Amoy na naninipa. Lakas ng tama. 

Kumpirmado. Siya nga. 

Kinse minutos bago mag-ala sais nang magising ako kaninang umaga. Nabigyan ako ng pag-asa na hindi ako malilate ngayong araw.

Nagising ako dahil sa kumukulo kong tiyan. Salamat sa gulay at prutas na tumutulong sa metabolismo ko. ‘Di na ako nagsindi ng yosi. Nadala na ako. Ayoko nang mahirapan sa paghinga buong araw. Maluwag naman ang pagtanggap ng inidoro sa mga tae ko. 

Swabe. 

Umakyat ako muli sa kwarto. Maaga pa kako. Naidip ako sandali. Bale pagmulat ko e mag-a-ala-syete na. 

Good job!

Kasalukuyan kong ina-update ang aking resume. Dahil sa nangyari ngayong araw, binigyan lang nila ako lalo ng lakas ng loob para mag-resign. 

Hindi ko kailangan ipagmakaawa pa ang sweldo ko. 

Nilamon ako ng depresyon, pagkaawa/pagkayamot sa sarili kahapon.

Sa dami ng dapat kong tapusin, wala akong natapos ng maayos ni isa. Lahat palpak. Pati mga importanteng detalye e nakalimutan ko. ‘Yon na nga lang ang ginagawa ko do’n e hindi ko pa magawa ng maayos.

Lutang ako. Wala na akong pakialam kung mabasa na ng tuluyan ang sapatos at pantalon ko dahil sa ulan.

Umupo ako sa isang malapit na bench. Sa isip ko, paano kung biglang dumating ang boss ko do’n at makita ako na nakaupo lang kesa bumalik sa opisina at magtrabaho? Sa sobrang pagkawala ko sa sarili, naipadala ko pa ang mensahe sa mismong boss ko imbes na sa katrabaho. Ang magandang eksena kahapon e yung biglang nagkatotoo yung kanina lang e iniimagine ko.

Nanlamig ako. Pakiramdam ko wala talaga silang tiwala sakin. Hinuhuli ako kung talagang ginagawa ko ang trabaho ko ng maayos. Lalo akong nawalan ng gana.

Natapos ang araw ko kahapon sa pagsisimula kong harapin muli ang Jobstreet/Jobsdb. 

~